Zweedse Kruiden

Onderstaande teksten zijn ontleend aan oude bronnen.

Zweedse Kruiden
– het recept –

10
5
0,2
10
10
10
10
10
10
5
10
gram
gram
gram
gram
gram
gram
gram
gram
gram
gram
gram
Aloë *
Myrrhe
Saffraan
Senneblaadjes
Kamfer **
Rabarberwortel
Zitterwortel
Manna
Venetiaanse Theriak
Zilverdistelwortel
Engelwortel

*  In plaats van Aloë kan ook Alsem poeder worden genomen
** Bij Kamfer uitsluitend Chinese, natuurlijke Kamfer gebruikt

4cff2da89f24cfd784a11d5076c79626Het Kleine Zweedse Bitter

De Zweedse kruiden worden in 1,5 liter graan- of fruitjenever van 38% tot 40% gedaan en wel in een fles van 2 liter met een brede hals, dit alles 14 dagen in de zon of bij de kachel laten trekken. Dagelijks goed schudden, ook voordat alles in kleine flesjes wordt gedaan of voordat het wordt gebruikt. Het mengsel dat niet wordt gebruikt mag onbeperkt in de fles blijven staan. Indien het vocht in kleine flesjes wordt gedaan, die dan goed afsluiten en koel bewaren. Dit elixer kan jaren lang bewaard worden, indien het elixer langer staat neemt de geneeskracht toe.
Het Zweedse kruidenelixer, volgens de oorspronkelijke bereiding, is verkrijgbaar in druppelflesjes van 100 ml.
Met de verkrijgbare kruiden en de aangegeven hoeveelheid Jenever of Brandewijn kan men het elixer zelf bereiden.

Gebruiksaanwijzing Zweedse Kruiden

Inwendig gebruik: Volgens het oude handschrift neemt men ’s morgens en ’s avonds steeds een theelepel van de druppels die verdund zijn, om tegen alle ziektes gewapend te zijn. Bij kwaadaardige ziektes moeten 2 a 3 eetlepels per dag als volgt ingenomen worden; steeds een eetlepel verdund, samen met 1/8 liter kruidenthee innemen en wel een half uur voor en een half uur na iedere maaltijd. Voor alle andere ziektes; 3 theelepels verdund innemen.

Kompressen met Zweedse Kruiden

Al naar gelang van de grootte van de te behandelen plaats, neemt men een groot of klein stuk watten of celstof, maakt die met de druppels vochtig en legt dat dan op het zieke lichaamsdeel, dat van te voren met varkensvet of Goudsbloemzalf (Calendula) is ingewreven.
Daarover komt dan een stukje plastic folie opdat de kleding niet vies kan worden. Over de folie doet men een doek of een verband.

Deze omslag of compres laat men 2 tot 4 uur inwerken (de tijdsduur is afhankelijke van de ziekte). Als de patiënt het kan verdragen, kan dit compres ook een nacht lang blijven zitten.
Als alles weer afgenomen is, moet de huid ingepoederd worden. Bij gevoelige patiënten kunnen echter huidreacties ontstaan: in dat geval het compres korter gebruiken of gedurende enige tijd niet.
Personen die allergisch zijn, kunnen het beste een doek in plaats van de folie gebruiken. Niet vergeten de huid in te vetten!
Indien een huidreactie ontstaat dan met Goudsbloemzlaf (Calendula) inwrijven.

maria treben De geschiedenis van het Zweedse Kruiden-elixer
– op zoek naar de bron –

De geschiedenis van het Zweedse Kruiden-elixer is fascinerend en ongelooflijk tegelijk. Lang geleden kreeg de inmiddels beroemd geworden kruidenkundige Maria Treben het recept voor dit geneeskrachtige middel, aanbevolen door een haar onbekende vrouw. Zij gebruikte het elixer en genas na een langdurig ziekbed.
Overtuigd geraakt door de kracht van dit natuurlijke middel hielp zij er op haar beurt veel mensen mee. Nu, door de vele lezingen en publicaties van haar hand kan worden vastgesteld dat een van de oudste natuurlijke middelen letterlijk en figuurlijk aan de vergetelheid is ontrukt en in onze moderne tijd weer de plaats heeft verworven die het verdient.

In haar boek ”Gezondheid uit de apotheek van god” schrijft Maria Treben dat de Zweedse arts Dr. Samst het kruiden-elixer in zijn huidige vorm heeft beschreven en toegepast. Het oude recept werd na zijn overlijden bij zijn notities gevonden, hij gebruikte het zelf elke dag. Dr. Samst stierf na een noodlottig ongeval tijdens het paardrijden, hij was toen 104 jaar oud.
Zijn ouders en grootouders hadden, net als hij een zeer hoge leeftijd bereikt.
Hoewel het in eerste instantie lijkt of het hier gaat om een oud Zweeds kruidenrecept wijst onderzoek uit dat de oorsprong van dit middel moet worden gezocht in de gebieden rond de Middellandse Zee uit een tijd, ver voor onze jaartelling.
Het recept voor dit kruidenelixer, of delen daarvan duiken elke eeuw in een of andere vorm op in de geschiedenis van de geneeskunde, vanaf de Polemische periode in Egypte (323-30 v. Chr.) tot in de 20e eeuw. De huidige receptuur is echter te danken aan de Zweedse arts Kristian Hendrik Hjärne uit Stockholm. Hij werd geboren op 29 april 1709 en stierf op 85 jarige leeftijd in 1794.
Na zijn medicijnen-studie (Uppsala en Parijs) krijgt Dr. Hjärne al snel een bloeiende praktijk in de Zweedse hoofdstad en wordt even later zelfs benoemd tot arts aan het hof van Ulrike Eleonora van Zweden. Het meest bekend wordt hij echter door toepassing van zijn Elixer amarum Hjärnei, het Hjärnes bitter-elixer, dat al snel beschouwd wordt als een wonderlijk en weldadig middel dat zelfs in staat wordt geacht het leven te kunnen verlengen (hier zal waarschijnlijk bedoeld worden dat de gebruikers veel minder snel ziek werden – HR). Dr. Hjärne noemt het zelf (zeer toepasselijk) Elixer ad Longam Vitam, waarvan u de vertaling duidelijk zal zijn.beeld+infoUiteindelijk beschrijft Dr. Hjärne het recept uitvoerig in zijn testament. Waarschijnlijk is “het oude Handschrift”, een lijst met 46 klachten waarbij de Zweedse Kruiden van toepassing zijn gebleken, uit een latere periode afkomstig, aangevuld met ervaringen en bevindingen van zeer vele gebruikers.

Momenteel wordt aangenomen dat Dr. Hjärne het recept voor zijn beroemd geworden kruiden-elixer heeft meegenomen uit Frankrijk omdat het daar al vanaf de 14e eeuw onder de naam “Theriak” een bekend en veel toegepast bittermiddel was, ter stimulatie van het maag-darmkanaal, ter genezing van vele kwalen en klachten. Vanaf de bloeitijd der Middeleeuwen, waarin de Kruidengeneeskunde zich voorzichtig tot een meer gefundeerde wetenschap kon ontwikkelen en waarvan nu nog de uit die periode stammende kruidenboeken als stille getuigen fungeren, treffen wij wederom de naam “Theriak” (Elixer ad Longam Vitam) aan.
De beroemde arts en filosoof “Paracelsus”(1493-1541), een van de grondleggers van de moderne wetenschappelijke geneeskunde beschreef zelfs enkele bestanddelen van het elixer, zoals Aloë, Mirre en Saffraan.
In ons land genoot het waarschijnlijk de grootste bekendheid in de periode 1550-1680. Hoe bekend en veel gebruikt het middel was mag blijken uit het volgende bericht; In 1667 ontvangt Johannes ten Hove als “Intendant over de dispensary van de Theriak” een jaargeld van 50 florijnen, aldus een notitie in het kasregister van Dr. R. Krul, stadsarts van ’s Gravenhage……

Een van de hoofdbestanddelen van de Zweedse Kruiden brengt ons overigens nog verder terug in de geschiedenis. Van 1580 tot 1583 maakt ene Prof. Prospero Alpino uit het welvarende Padua een reis naar de Egyptische delta. In de tempel van Moraston in Caïro ziet hij een stenen kruik met kant en klare “Theriak”, eigendom van de hoofdarts, Akim Bassi. Hiermee wordt wederom een deel van de geschiedenis van de Zweedse kruiden opgehelderd.
Als “Theriak Venetian” en als “Antidotum” was dit middel al eeuwenlang bekend in de landen rond de Middellandse Zee.
Galenus, een beroemde Grieks/Romeinse geneesheer uit de oudheid (131-201 n. Chr.) gebruikte het als remedie bij beten van dieren, verwondingen en zelfs de pest….
Ten tijde van de Romeins keizers werd “Theriak” alom gebruikt als ontgiftingsmiddel (detoxicum) en ook in die tijd was al bekend dat een lepel van dit middel na een overdadige maaltijd snel verlichting kon brengen. (hetgeen duidelijk wijst op de invloed van dit middel op het goed functioneren van het maag/darm-stelstel – Red).
Aangenomen mag worden dat zowel de Griekse als Romeinse geleerden moeten hebben geput uit de ervaringen van hun Egyptische voorgangers aangezien in Egypte een dergelijk ontgiftingsmiddel reeds lang werd toegepast.

Uit dit stukje geschiedenis mag duidelijk worden dat de Zweedse kruiden een onderdeel vormt van een volksremedie waarvan de oorsprong is terug te vinden in de historie van de mensheid zelf.
Tenslotte valt op te merken dat de eisen en voorschriften welke verbonden zijn aan het op juiste wijze samenstellen van dit complexe kruidenmiddel en het vervaardigen van het alcoholische elixer in diverse officiële handboeken werd opgenomen (Franse Codex 1884, Duitse DABI van 1882). Als bittermiddel wordt het verder vermeld in het Lexicon der Natuurgeneeskunde van Dr. E. Meyer-Camberg, het groot kruidenboek van Dr. H Neuthaler, en natuurlijk in het in onze tijd zo beroemd geworden kruidenboek van Maria Treben.
Ondanks de berichtgeving zijn zeker niet alle raadsels omtrent de werking van de Zweedse Kruiden opgelost, maar in ieder geval kan worden vastgesteld dat met name in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Nederland het middel bij duizenden gebruikers in hoog aanzien staat.
Voor de toepassing van het Zweedse Kruiden-elixer, de talloze ervaringen en soms wonderbaarlijke genezingen, kan men het beste het boek “Gezondheid uit de apotheek van God” raadplegen, ook al omdat in dit standaardwerk wordt ingegaan op de geneeskrachtige werking van een groot aantal andere kruiden.

treben boeken

“Het Oude Handschrift”

– Vertaling van een kopie van het oude handschrift –

  1. Zo men er dikwijls aan ruikt of snuift, de halswervel ermee bevochtigt of een vochtige doek op het hoofd legt, dan verdrijven ze pijnen en duizeligheid, ze versterken het geheugen en de hersenen.
  2. Ze helpen tegen troebele ogen, tegen rode ogen en alle oogpijnen, zelfs indien de ogen ontstoken zijn of troebel en waterig. Ze verdrijven ook vlekken en de grauwe staar indien men op tijd de ooghoeken nat maakt of een vochtige doek op de gesloten ogen legt.
  3. Pokken en alle soorten van uitslag, ook korsten in de neus en ergens anders aan het lichaam, worden genezen, indien men ze vaak en goed bevochtigt.
  4. Bij tandpijn doet men een eetlepel van deze druppels in het water en houdt deze vloeistof in de mond, of men maakt de tand die pijn doet met een lapje vochtig. De pijn verdwijnt en het bederf houdt op.
  5. Blaren op de tong, of andere letsels worden met druppels goed bevochtigt, zodat de genezing spoedig volgt.
  6. Indien de keel ontstoken of wond is, zodat men niets eten of drinken kan of maar moeilijk kan slikken, dan neemt men ’s morgens, ’s middags en ’s avonds druppels, laat die langzaam door de keel gaan. De genezing zal spoedig volgen, en de ontsteking verdwijnt.
  7. Indien men maagkrampen heeft, dan neemt men één eetlepel vol gedurende zo’n aanval.
  8. Bij kolieken moet men drie volle eetlepels nemen, die men langzaam slikt en ze zullen genezing brengen.
  9. Ze zullen winden in de ingewanden verdelen en verkoelen de lever, verdrijven alle maagpijn en die van de ingewanden en helpen ook bij verstopping.
  10. Ze helpen ook de maag uitstekend, indien die slecht verteerd en het eten niet kan behouden.
  11. Eveneens helpen ze bij moeilijkheden met de gal. Dagelijks ’s morgens en ’s avonds een volle eetlepel en ’s nachts kompressen met die druppels, zo zullen alle pijnen verdwijnen.
  12. Bij waterzucht moet men zes weken lang, ’s morgens en ’s avonds een volle eetlepel met witte wijn innemen.
  13. Bij oorpijn en oorsuizen, doet men een propje met watten en de druppels erop in het oor. Het helpt zeer goed en brengt zelfs het verloren gehoor weer terug.
  14. Heeft de vrouw pijn tijdens de zwangerschap, dan moet ze 3 dagen lang ’s morgens een volle eetlepel samen met rode wijn innemen, na een half uur moet ze een wandeling maken, daarna ontbijten maar géén melk gebruiken. Indien ze melk gedronken heeft, moet ze de druppels niet innemen.
  15. De laatste 14 dagen van de zwangerschap, ’s morgens en ’s avonds een eetlepel nemen, daardoor wordt de bevalling makkelijker. Om moeilijkheden met de nageboorte te voorkomen, neemt de kraamvrouw elke twee uur een koffielepel vol, totdat de nageboorte zonder pijn is kwijtgeraakt.
  16. Indien na de geboorte bij het opkomen van de moedermelk ontstekingen van de borsten ontstaan, verdwijnen die spoedig nadat er vochtige doeken op zijn gelegd.
  17. Bij kinderen laten ze windpokken verdwijnen. Men moet die kinderen, al naar gelang hun leeftijd, druppels die met water zijn verdund geven. Als de pokken beginnen op te drogen, dan vaak met een vochtig doekje betten, zodoende zullen er geen lidtekens ontstaan.
  18. Ze helpen bij kinderen en volwassenen tegen wormen, ja zelfs tegen lintwormen helpen ze, alleen moet men bij kinderen die druppels al naar gelang de leeftijd geven. Bovendien een vochtige doek met druppels op de navel leggen en steeds goed vochtig houden.
  19. Bij geelzucht zal spoedig al het leed verdwijnen, indien men driemaal daags een eetlepel van deze druppels neemt en op de gezwollen lever kompressen legt.
  20. Ze doen aambeien opengaan, genezen de nieren, voeren de hypochondrische vochten zonder meer uit het lichaam, nemen melancholie en depressies weg en wekken de eetlust en spijsvertering op.
  21. Het opent ook de inwendige aambeien, indien men ze in het begin vaak bevochtigt en ze door inwendig gebruik van de druppels van binnenuit behandelt, in het bijzonder voor het slapengaan. Van buitenaf leggen we er watten op, die met druppels vochtig zijn gemaakt. Daardoor gaat het overtollige bloed ook wegvloeien en helpt zodoende tegen het branderige gevoel.
  22. Als iemand is flauwgevallen, opent men hem de mond en laat hem een eetlepel van de druppels innemen, hij zal daardoor spoedig weer bijkomen.
  23. Pijn die door stuipen wordt veroorzaakt, zal ook mettertijd verdwijnen, door gebruik van deze druppels.
  24. Bij longziektes, worden dagelijks op de nuchtere maag zes weken lang deze druppels ingenomen.
  25. Zo bij een vrouw de menstruatie uitblijft of te sterk is, moet ze de druppels drie dagen lang innemen en dat 20 keer herhalen. Wat teveel is zal verdwijnen, wat te weinig heeft zal in orde komen.
  26. Lijdt iemand aan epilepsie (vallende ziekte) dan moet men die persoon onmiddellijk en uitsluitend van die druppels geven, want het is niet alleen goed voor zwakke zenuwen maar voor het gehele lichaam, het helpt bij alle ziektes.
  27. Dit middel helpt ook tegen de z.g. witte vloed.
  28. De druppels helpen bij verlamming, bij duizeligheid en misselijkheid.
  29. Ook bij pokken en gordelroos helpen ze.
  30. Indien iemand koorts heeft, de hete of de koude, en helemaal verzwakt is, dan moet hij een eetlepel van de druppels krijgen en de ziekte zal, indien hij niet nog andere medicijnen gebruikt, spoedig hersteld zijn, al was de koorts nog zo hoog.
  31. De druppels helpen ook bij kanker, oude pokken en wratten en opengesprongen handen. Indien een wond oud en etterig is of als er wild vlees aan is gegroeid, dan alles met witte wijn uitwassen en een compres erop leggen dat met de druppels is bevochtigd. Aldus verdwijnen ook gezwellen en pijn en ook wild vlees, de wond zal beginnen te genezen.
  32. Alle wonden, of ze door steken of slagen zijn ontstaan, zullen zonder gevaar genezen als ze vaak met de druppels zijn besprenkeld. Men kan ook een doek nemen, drenkt die in de druppels en legt die op de wonden. Na korte tijd zullen de pijnen verdwijnen en zal de ontsteking genezen, ook oude schotwonden genezen. Indien er nog een gat te zien is, dan daar de druppels in laten lopen, de wond hoeft niet schoon te zijn, door veelvuldig gebruik van de kompressen zal de wond spoedig herstellen.
  33. Alle oude lidtekens verdwijnen, ook de sporen van wonden of steken als men ze 40 maal met de druppels bevochtigt. Wonden die men met deze druppels behandelt, zullen geen lidtekens nalaten.
  34. Ook fistels genezen grondig, hoe ongeneeslijk ze ook mogen schijnen.
  35. Alle brandwonden, van vuur van heet water of van heet vet verdwijnen als de wond goed vochtig wordt gehouden. Blaren zullen niet ontstaan, de hitte verdwijnt, zelfs blaren die al etterig zijn, zullen geheel genezen
  36. Ze helpen ook bij builen of blauwe plekken, die door een slag of een stoot zijn ontstaan.
  37. Als iemand gebrek aan eetlust heeft, brengen de druppels de verloren eetlust weer terug.
  38. Zelfs bij sterke bloedarmoede brengen ze weer een gezonde kleur, indien druppels gedurende langere tijd ’s morgens worden ingenomen. Ze reinigen het bloed, vormen nieuw bloed en bevorderen de bloedsomloop.
  39. Pijn die door reuma in de ledematen is ontstaan, verdwijnt indien men de druppels ’s morgens en ’s avonds inneemt en bovendien op die ledematen met de druppels bevochtigde kompressen legt.
  40. Ze helpen goed bij bevroren handen en voeten, zelfs als ze al open zijn. Zo vaak men kan – vooral ’s nachts – kompressen waarop de druppels zijn gesprenkeld, erop leggen
  41. Op de eksterogen doet men een propje vochtige watten en zorgt er goed voor, dat het steeds vochtig blijft. Na drie dagen zullen ze vanzelf verdwijnen of kan men ze pijnloos weghalen.
  42. Beten van dieren of woedende honden worden ermee behandeld. Druppels voor inwendig gebruik innemen, waardoor het gift vernietigd wordt. Een vochtige doek op de wonden leggen.
  43. Bij de pest en andere besmettelijke ziektes, is het verstandig, om overdag meermalen de druppels in te nemen. Zelfs die pestbuilen en pestzweren verdwijnen die al tot in de keel zitten.
  44. Indien men ’s nachts niet goed kan slapen, dan dient men voor het slapengaan deze druppels in te nemen. Bij slapeloosheid die door zenuwachtigheid wordt veroorzaakt moeten we doeken, die met verdunde druppels zijn besprenkeld, op het hart leggen.
  45. Iemand die dronken is, wordt meteen nuchter als hij twee eetlepels van de druppels inneemt.
  46. iedereen die deze druppels ’s morgens en ’s avonds inneemt, heeft geen andere medicijnen nodig, want de druppels sterken het lichaam, zijn goed voor de zenuwen en voor het bloed, ze nemen trillen van de handen en voeten weg. Kortom ze nemen eigenlijk alle ziektes weg. Het lichaam blijft sterk en het gezicht jeugdig en mooi.